Türk resminin ve şiirinin çok yönlü sanatçısı Bedri Rahmi Eyüboğlu, bu eserinde ünlü halk ozanı Âşık Veysel’i betimlemiştir. Sanatçı, Veysel'in sadece dış görünüşünü değil, onun toprağa olan bağlılığını, bilgeliğini ve iç dünyasındaki derinliği de tuvale yansıtmıştır. Ozanın elindeki sazı ve karakteristik duruşu, Anadolu'nun kültürel mirasının modern bir yorumu olarak karşımıza çıkar.
Bedri Rahmi’nin üslubunda sıkça görülen canlı renkler ve lekesel anlatım bu portrede de hakimdir. Sanatçı, Batı’nın modern tekniklerini (özellikle fovist ve dışavurumcu etkiler) Anadolu'nun yerel motifleriyle harmanlamıştır. Fırça darbeleri dinamik ve cesurdur; figürün etrafındaki renkler ozanın ezgilerinin birer yansıması gibidir. Bedri Rahmi için bu tablo, "halkın içinden gelenin, sanatın zirvesine taşınması" anlamına gelir.
Zifiri karanlıkta bir ışık parlar, Veysel’in sesinde toprak dile gelir.
- Bedri Rahmi Eyüboğlu