Matisse'in "başyapıtı" olarak kabul edilen bu eser, sanatçının renk ve dekoratif desen üzerindeki ustalığını sergiler. Başlangıçta "Mavi Uyum" olarak planlanan ancak Matisse'in tatmin olmayıp üzerine baskın bir kırmızı sürdüğü bu tablo, geleneksel perspektif kurallarını yıkar. Odadaki masa örtüsü ile duvar kağıdı arasındaki sınır belirsizleşerek tüm yüzey tek bir düzleme dönüşür. Pencereden görünen manzara ise derinlikten ziyade duvarda asılı bir tablo hissi verir.
Fovizm akımının en belirgin özelliği olan "duyguyu ifade etmek için kullanılan çiğ ve parlak renkler" bu eserde hakimdir. Masa üzerindeki meyveler, çiçek desenleri ve hizmet eden kadın figürü, resmi statik olmaktan çıkarıp ritmik bir enerjiye kavuşturur. Matisse, nesnelerin gerçek renklerini değil, kompozisyonun bütününde yaratmak istediği "uyumu" ön planda tutmuştur.
Benim hayalim; her türlü huzursuz edici konudan arınmış, zihni yatıştıran, dengeli ve saf bir sanat.
- Henri Matisse