Frida Kahlo'nun Diego Rivera'dan boşandığı dönemde yaptığı bu devasa otoportre, sanatçının yaşadığı derin acıyı ve kimlik bölünmesini simgeler. Resimde yan yana oturan iki farklı Frida vardır: Soldaki Frida, geleneksel Avrupa tarzı beyaz bir elbise içinde kalbi kırık ve yaralıdır. Sağdaki Frida ise Diego'nun sevdiği geleneksel Meksika (Tehuana) kıyafetleri içindedir. İki Frida, birbirlerine açıkta duran kalplerini bağlayan bir damarla bağlıdırlar ve el ele tutuşarak birbirlerine destek olurlar.
Eser, sembolizmle doludur. Fırtınalı gökyüzü sanatçının içsel huzursuzluğunu yansıtırken, açıkta duran kalpler savunmasızlığı ve çekilen acıyı somutlaştırır. Soldaki Frida, damardan sızan kanı bir cerrahi makasla durdurmaya çalışmaktadır; bu durum onun yalnızlığını ve kendi yarasını iyileştirme çabasını gösterir. Sağdaki Frida ise elinde Diego'nun çocukluk fotoğrafını tutan küçük bir madalyon taşır. Renk kullanımı ve figürlerin donuk ifadesi, sürrealist bir atmosfer yaratır.
Kendi kendimin şahdamarıyım.
- Frida Kahlo